عین الرجبیون ( تولد جوان ترین امام شیعیان اما جواد (ع)در 10 رجب
تَوَسَّدِ الصَّبْرَ وَ أَعْتَنِقِ
� قال امام محمد تقى علیه السلامالْفَقْرَ وَ ارْفَضِ الشَّھَواتِ وَ خالِفِ الْھَوى وَ اعْلَمْ أَنَّكَ لَنْ تَخْلُوَ مِنْ
.
� اللّهِ فَانْظُرْ كَیْفَ تَكُونُصبر را بالشكن، و فقر را در آغوشگیر، و شھوات را
ترك كن، و با ھواى نفسمخالفت كن و بدان كه از ديده
خدا پنھان نیستى، پسبنگر كه چگونه اي ؟
محمد بن علي نھمین امام از امامان دوازده گانه شیعیان و يازدھمین معصوم از چھارده معصوم است
. مشھورترين لقبھاي آن حضرت جواد (بخشنده) و تقي (پرھیزگار) است. پدرش امام رضا ع و مادرش سبیكه يا ريحانه يا دره از مردم نوبي(شمال سودان) است. در سال 195 ھ.ق در مدينه به دنیا آمد و در سال 220 ھ.ق در بغداد وفات يافت. مرقد آن حضرت در كاظمین كنار مرقد امام موسي كاظم (ع) قرار دارد.دوران امامت
امام جواد
(ع) در سال 203 ھ.ق پساز شھادت پدرش امام رضا (ع)، در سن ھشت سالگي، به امامت رسید دوران ھفده ساله امامت او با حكومت مامون و معتصم، خلفاي عباسي، ھمزمان بود. ھنگامي كه امام رضا (ع) به دعوت مامون از مدينه به توس رفت. اما جواد (ع) كه كودك بود، مانند ديگر افراد خانواده حضرت رضا (ع) در مدينه ماند و در سال 202 ھ.ق براي ديدار پدر به مرو رفت و سپس به مدينه بازگشت.امام در بغداد
پساز شھادت امام رضا
(ع) مامون به بغداد رفت او كه از كمالات علمي و معنوي امام جواد (ع) آگاه بود ايشان را از مدينه به بغداد دعوت كرد. اما دولتمردان حكومت عباسي و اطرافیان مامون از اين اقدام ناخشنود بودند، به ويژه آنكه مامون تصمیم داشت دختر خود، ام الفضل، را به ھمسري امام جواد (ع) در آورد. مامون براي آنكه آنھا را از مقام علمي و فضل آن حضرت آگاه كند، در بغداد مجلسبحثي، میان او و دانشمندان بزرگ آنروزگار، ترتی
ب داد. دراين مجلس، امام به پرسشھاي علما پاسخ گفت و میزان دانش و ھوش وي بر آنان آشكار شد. پساز آن مامون دختر خود را به ھمسري امام درآورد.سفر حج
امام جواد
(ع) پساز چندي به سفر حج رفت و از آنجا به مدينه بازگشت، و پايان خلافت مامون در آن شھر ساكن بود. پس از مرگ مامون به دستور معتصم عباسي، در سال 220 ھ.ق، به ھمراه ھمسرش ام الفضل، به بغداد رفت و بنابر بعضي روايتھا به دستور معتصم مسموم شد و به شھادت رسید ، امام جواد (ع) را ھمه مسلمانان عالمي بزرگ مي دانستند. ايشان انساني بردبار، نیكو سخن، عابد و بسیار باھوش بود. حديثھاي بسیاري از آن امام، در كتابھاي حديث، از جمله عیون اخبار الرضا، تحف العقول، مناقب، بحارالانوار و ........ نقل شده است.نیاز مؤمن به سه چیز
أَلْمُؤْمِنُ يَحْتاجُ إِلى تَوْفیق مِنَ اللّهِ، وَ واعِظ مِنْ نَفْسِهِ، وَ
قَبُول مِمَّنْ يَنْصَحُهُمؤمن نیاز دارد به توفیقى از جانب خدا، و به پندگويى از سوى خودش، و به پذيرش از كسیکه او را نصیحت كند
.حركت فرھنگي و سیاسي امام جواد
(ع)امام جواد
(ع) ھمانند پدر بزرگوارشان در دو جبھهُ سیاست و فكر و فرھنگ قرار داشت .موضعگیرھا و شبھه افكني ھاي فرقه ھايي چون زيديه ، واقفیه ، غلات مجسمه، امام را بر آن داشت تا در حوزه فرھنگ تشیع در برابر آنان موضعي شفاف اتخاذ كند .امام در موضعگیري در برابر فرقه زيديه كه امامت را پساز علي بن حسین زين العابدين
(ع) از آن زيد مي پندارند ، در تفسیر آيه " وجوه يومئذ خاشعةعاملة ناصبة " آنھا را در رديف ناصبي ھا خواندند.حضرت در برابر فرقه واقفیه كه قا
ئل به غیبت امام موسي كاظم(ع) بوده و بدين بھانه وجوھات بسیاري را مصادره كرده بودند ، آنان را نیز مصداق آيه " وجوه يومئذ خاشعة عاملة ناصبة " به شمار آورده و در بیاني فرمودندشیعیان نبايد پشت سر آنھا نماز بخوانند.حضرت در برابر غلات زمان خويشبه رھبري ابوالخطاب كه حضرت علي(ع) را تا مرز الوھیت و ربوبیت بالا برده بودند، فرمودند : لعنت خدا بر ابوالخطاب و اصحاب او و كساني كه درباره لعن او توقف كرده يا ترديد كنند. رجال كشي ،موضعگیري تند حضرت درباره اين فرقه تا بدانجا بود كه حضرت در روايتي به اسحاق انباري مي فرمايند: " والمھري و ابن ابي الرزقاء به ھر طريقي بايد كشته شوند ".
مسندالامام جواد ُحضرت در برابر فرقه مجسمه كه برداشتھاي غلط آنان ازآياتي چون " يدالله فوق ايديھم " و " ان الله علي العرش استوي " خداوند سبحان را جسم مي پنداشتند، فرمودند: " شیعیان نبايد پشت سر كسي كه خدا را جسم مي پندارد نماز گذارده و به او زكات بپردازند.
تھذيب،فرقه كلامي معتزله كه پساز به قدرت رسیدن عباسیون به میدان آمد و در سده نخست خلافت عباسي به اوج خود رسید يكي ديگر از جريانھاي فكري و كلامي عصر امام جواد (ع) است .موضعگیري حضرت امام جواد (ع) چون پدر بزرگوارشان در اين برھه و در مقابل اين جريان كلامي از جايگاه ويژه اي برخوردار است تا آنجا كه مناظرات حضرت
جواد(ع) با يحیي بن اكثم كه از بزرگترين فقھاي اين دوره به شمار مي رفت ، را مي توان رويارويي تفكر ناب تشیع با مناديان معتزله به تحلیل نھاد كه ھمواره پیروزي باامام جواد (ع) بوده است .
امام جواد
(ع) در راستاي بسط و گسترش فرھنگ ناب تشیع كارگزاران و وكلايي در مناطق گوناگون و قلمرو بزرگ عباسیان تعیین و يا اعزام نمود . به گونه اي كه امام در مناطقي چون اھواز ، ھمدان ، ري ، سیستان ، بغداد ، واسط ، سبط ، بصره و نیز مناطق شیعه نشیني چون كوفه و قم داراي وكلايي كارآمد بود .امام جواد (ع) در راستاي نفوذ نیروھاي شیعي در ساختار حكومتي بني عباس براي ياري شیعیان در مناطق گوناگون به افرادي چون" احمد بن حمزه قمي "اجازه پذيرفتن مناصب دولتي داد، تا جايي كه افرادي چون " نوح بن دراج " كه چندي قاضي بغداد و سپس قاضي كوفه بود، از ياران حضرت(ع) به شمار مي رفتند كساني از بزرگان و ثقات شیعه چون محمد بن اسماعیل بن بزيع ( نیشابوري ) كه از وزراي خلفاي عباسي به شمار مي رفت به گونه اي با حضرت در ارتباط بودند كه وي از حضرت جواد (ع) پیراھني درخواست كرد كه به ھنگام مرگ به جاي كفن بپوشد و حضرت خواست او را اجابت و براي وي پیراھن خويشرا فرستاد .
حركت امام جواد (ع) در چینش نیروھاي فكري و سیاسي، خود حركتي كاملاً محرمانه بود، تا جايي كه وقتي به ابراھیم بن محمد نامه مي نويسد به او امر مي كند كه تا وقتي " يحیي بن ابي عمران" ( از اصحاب حضرت ) زنده است نامه را نگشايد . پساز چند سال كه يحیي از دنیا مي رود ابراھیم بن محمد نامه را مي گشايد كه حضرت در آن به او خطاب كرده : مسئولیتھا و كارھايي كه به عھده ( يحیي بن ابي عمران ) بوده از اين پس بر عھده توست .
بحارالانوار، اين نشانگر آن است كه حضرت در جو اختناق حكومت بني عباس مواظبت و عنايت داشت، تا كسي از جانشیني نمايندگان وي اطلاعي حاصل ننمايد.دوران دشوار امام جواد (ع) در نقش و تبلیغ شیعي را بايد در ھم عصر بودن وي با دو خلیفه عباسي نگريست خصوصا مامون عباسي كه به گفته ابن نديم "اعلم تر از ھمه خلفا نسبت به فقه وكلام بوده است. " دوران ھفده ساله امامت حضرت جواد (ع) ھمزمان با دو خلیفه بني عباسي مامون و معتصم بود ، 15 سال در دوره مامون -ازسال 203 ق سال شھادت حضرت رضا (ع) تا مرگ مامون در 218 - و دو سال در دوره معتصم - (سال مرگ ما مون 218 تا 220 ) شرايط دوره 15 ساله نخست حضرت درست ھمان شرايط پدر بزرگوارش بود كه در مقابل زيركترين و عالم ترين خلیفه عباسي قرار داشت .
مامون كه در سال
204 ھجري وارد بغداد شد امام جواد (ع) را كه بنا بر برخي از روايات سن مباركشان در اين دوران 10 سال بیش نبود از مدينه به بغداد فرا خواند و سیاست پیشین خويش را در محدود ساختن امام رضا (ع) در خصوص امام جواد (ع) نیز استمرار داد .ترس از علويان و محبت اھل بیت در دل مسلمانان از يك سو و متھم بودن وي در به شھادت رساندن امام رضا (ع) در جھان اسلام از سوي ديگر، وي را بر آن داشت تا با به تزويج در آوردن دختر خويش ام الفضل، ضمن تبرئه خويشو استمرار حركت عوامفريبانه در دوست داشتن اھل بیت، پايه ھاي حكومت خويشرا مستحكم سازد .اين حركت مامون چون سپردن ولايتعھدي به امام رضا (ع) 9 مورد اعتراض بزرگان بني عباس قرار گرفت اما مشاھده علم و درايت حضرت جواد(ع) در ھمان سن آنانرا به قبول اين ازدواج ترغیب ساخت. امام جواد (ع) شرايط خود را ھمان شرايط پدر خويشديد، از اينرو با پذيرش ازدواج با ام الفضل نقشه پلید مامون در به قتل رساندن وي و شیعیان را از صفحه ذھن مامون زدود.حضرت(ع) كه به خوبي از سیاستھا و نقشه ھاي مامون در بھره برداري از جايگاه ديني و اجتماعي خود باخبر بود، پس از ازدواج اقامت در بغداد را رد و به مدينه بازگشت و تا سال شھادت خويش در آنجا مقیم شد .نامه ھاي ام الفضل به پدر خويش مبني بر عدم توجه امام جواد (ع) به وي، بیانگر اجباري بودن ازدواج وي با ام الفضل و نداشتن فرزندي از ام الفضل از امام جواد (ع) پرده از ھوشمندي امام (ع) برمي دارد؛ چون كه مامون بر آن بود تا با به دنیا آمدن فرزندي ازام الفضل وي را به عنوان يكي از فرزندان رسول خدا (ص) در بین شیعیان، محور حركتھاي آينده خود و بني عباس قرار دھد.
مامون در سال
218 ه .ق در مسیر حركت به سوي جنگ تا روم درگذشت . علي رغم تمايل سپاه و سران بني عباس به خلافت عباس فرزند مامون ، عباس بنا بر وصیت پدر با عمويش ابو اسحاق معتصم بیعت كرد .معتصم ھشتمین خلیفه عباسي پس از ورود به بغداد، امام جواد(ع) را از مدينه به بغداد فرا خواند .حضرت در سال 218 پس از معرفي امام ھادي(ع) به جانشیني خود به ھمراه ام الفضل به بغداد رفت .در اين سفر حضرت با شخصیتي متفاوت از مامون روبرو شد ، شخصیتي با روحیه نظامي گري و فاقد بینشعلمي . معتصم كه مايه ھاي حیله گري و عوامفريبي ھاي مامون را در خود نداشت ، موضعگیري متضاد با اھل بیت خود را در بین مردم آشكار ساخت .امام علیه الس
لام در دو سال آخر عمر خويشتحت نظارت شديدتر دستگاه امنیتي و نظامي معتصم قرار گرفت. از اينرو شرايط امام جواد به گونه اي شد كه حضرت توسط معجزات و كرامات و شركت در جلسات علمي ، امامت خود را به ديگران به اثبات مي رساند .امام جواد (ع) در طول زندگي پربار اما كوتاه خويش بر آن بود تا ارتباط با مردم را حتي در سخت ترين شرايط حفظ كند .
با سلام و احترام . لطفا نظرات خود را برای هرچه بهتر شدن سایت اوغان اعلام بفرمایید . با تشکر
اگرحسابی اعصابتان به هم ریخته، 
ارائه عكس صرفا جهت آشنايي خوانندگان و هم روستايي هاي خود ) اوغان مي باشد .